Expositie in Kerkje van Persingen

Tijdens deze expositie toont van Lieshout haar nieuwste fotomontages en beelden in vilt. In de door haar gecreëerde wondere wereld hebben thema’s als onrust over het bestaan, de (huidige) tijd, groei en vergankelijkheid een vaste plaats. Een hoofdrol is weggelegd voor de natuur, die zij beschouwt als veilige basis om altijd naar terug te keren. Tegelijkertijd beseft ze dat we als mensheid steeds verder af komen te staan van de natuur en natuurlijkheid. Die verontrustende gedachte, maar ook de verwondering over de kracht en schoonheid van het leven zie je terug in haar beelden.

Hieronder vind je een aantal nieuwe werken
die te zien zijn op mijn expositie
met soms een korte toelichting over het hoe en waarom.

"Wat leuk, dat je ook weer kleur gebruikt", zeiden vrienden die in m'n atelier stonden.
"Dat is afdekvilt van de verhuizing" zei ik, "dat heeft kleur van zichzelf."

Helleborus en bloemenveld

Helleborus en Maretak

“Difference
is the beginning
of Synergie”

Tussen de duizenden foto’s die ik maakte van de omgevingen waar ik was, vindt ik
combinaties die een nieuwe, verborgen wereld blootleggen.

Zoals je vroeger in de DOKA twee foto’s over elkaar heen kon afdrukken (dat vond ik destijds ook al mateloos interessant), doe ik dat nu digitaal. Door verschillende blending-technieken met elkaar te combineren, ontstaan er nieuwe werelden.

Zo probeer ik structuren en elementen die in het beeld aanwezig zijn te benadrukken of juist om te vormen, terwijl er in feite slechts een wijziging in licht en kleur plaatsvindt.

Dit is een kleine nieuwe serie waarbij ik een print op linnen heb laten plaatsen en die heb nabewerkt met wol.
De rafelrand rondom benadrukt de structuur van het linnen. Tevens een verwijzing naar vergankelijkheid.

De wol wordt met naaldvilt techniek via de achterkant van de stof aangebracht.
Om het tere werk te beschermen heb ik deze serie ingelijst in diepte lijsten.

Bomen zijn een van m’n favoriete onderwerpen, of het nou gaat om fotomontages of viltwerk. Ik hou van wandelen onder de bomen, meestal voel ik me direct beter: haal dieper en rustiger adem, mijn hoofd wordt helder.
In een bos voel ik me thuis en geborgen. De structuren en ritmiek van de stammen inspireren me, ik kan er naar blijven kijken. Toen ik me (voor het zenboek) ging verdiepen in het waarom hiervan, stuitte ik op de Attention Restoration Theory (ART) die eind vorige eeuw door de psychologen Kaplan en Kaplan werd ontwikkeld. ART veronderstelt dat in de natuur zijn kan helpen om je focus en concentratievermogen te herstructureren en te verbeteren, doordat je zintuigen als het ware een ‘reset’ krijgen (omdat je prikkels krijgt waar je niet direct iets mee hoeft). Heel interessant om eens op door te lezen!

Nagenieten?
Kom terug voor de foto's :)

↑