Expositie in Kerkje van Persingen

Tijdens deze expositie toont van Lieshout haar nieuwste fotomontages en beelden in vilt. In de door haar gecreëerde wondere wereld hebben thema’s als onrust over het bestaan, de (huidige) tijd, groei en vergankelijkheid een vaste plaats. Een hoofdrol is weggelegd voor de natuur, die zij beschouwt als veilige basis om altijd naar terug te keren. Tegelijkertijd beseft ze dat we als mensheid steeds verder komen af te staan van de natuur en natuurlijkheid. Die verontrustende gedachte, maar ook de verwondering over de kracht en schoonheid van het leven zie je terug in haar beelden.

Hieronder vind je een aantal nieuwe werken
die te zien zijn op mijn expositie
met soms een korte toelichting over het hoe en waarom.

"Wat leuk, dat je ook weer kleur gebruikt", zeiden vrienden die in m'n atelier stonden.
"Dat is afdekvilt van de verhuizing," zei ik, "dat heeft kleur van zichzelf."

Helleborus en bloemenveld

Helleborus en Maretak

“Difference
is the beginning
of Synergie”

Tussen de duizenden foto’s die ik maakte van de omgevingen waarin ik me bevond, vind ik
combinaties die een nieuwe, verborgen wereld blootleggen.

Zoals je vroeger in de doka twee foto’s over elkaar heen kon afdrukken (dat vond ik destijds al mateloos interessant), doe ik dat nu digitaal.
Door verschillende blending-technieken te combineren, ontstaan er nieuwe betekenissen.

Zo probeer ik structuren en elementen die in het beeld aanwezig zijn te benadrukken of juist om te vormen, terwijl in feite slechts een wijziging in licht en kleur plaatsvindt.

4 fotomontages hierboven: Passage | Chair | Red Church | Uitwaaien

Het is een wetmatigheid dat je tot op het allerlaatst bezig bent met een werk wat je er nog per se bij wilt hebben.
In dit geval was dat ‘Feast over the Meadow’, waarin ik de zinderende lucht boven een bloeiende weide wilde weergeven.
Dat beeld liet mij de afgelopen weken namelijk niet meer los, nadat ik een fragment had gehoord waaruit naar voren kwam hoe natuurgeluid (biofonie) op het platteland drastisch is veranderd in de afgelopen decennia.

Dit is een kleine nieuwe serie waarbij ik een print op linnen heb laten plaatsen en die heb nabewerkt met wol.
De rafelrand rondom benadrukt de structuur van het linnen. Tevens een verwijzing naar vergankelijkheid.

De wol wordt met naaldvilt-techniek via de achterkant van de stof aangebracht.
Om het tere werk te beschermen heb ik deze serie ingelijst in diepte lijsten.

Bomen zijn mijn favoriete onderwerp, of het nu gaat om fotomontages of viltwerk. Ik hou van wandelen in de natuur en bij voorkeur onder de bomen. Ik voel me dan goed. Mijn ademhaling wordt dieper en rustiger, en m'n hoofd wordt weer helder.
In een bos voel ik me thuis en geborgen. De structuren en het ritme van de stammen inspireren me, en blijven fascineren. Toen ik me (voor het zenboek) ging verdiepen in het waarom hiervan, stuitte ik op de Attention Restoration Theory (ART) die eind vorige eeuw door de psychologen Kaplan en Kaplan werd ontwikkeld. ART veronderstelt dat 'in de natuur zijn' kan helpen je focus en concentratievermogen te herstructureren en te verbeteren, omdat je zintuigen als het ware een ‘reset’ krijgen (je krijgt prikkels die geen directe actie verlangen, i.t.t. de meeste prikkels in het dagelijks leven). Heel interessant om eens over verder te lezen!

Op social media schreef ik: "Nagenieten zou eigenlijk even belangrijk moeten zijn als je verheugen… toch gaat het bij mij vaak ten onder in de drukte van het moment. Precies een week geleden was de expositie in het Kerkje van Persingen, een weekend waar ik lang naar toe heb geleefd! Want het is leuk, maar ook spannend om je nieuwe werk voor het eerst aan de muren te zien hangen en aan de wereld te tonen. En nog fijner uiteraard als je zoveel positieve reacties krijgt! Ik mocht een kleine 250 mensen ontvangen en hoorde veel enthousiaste geluiden. Sommige werken vonden een weg naar een nieuw thuis, dus momenteel vinden er ook atelierbezoeken plaats. Kortom: een geslaagd weekend om op terug te kijken!"

↑